Temel Kavramlar: Makam, Usul, Form
Türk müziği soruları çoğu zaman bir terim üzerinden kurulur. Batı müziğinde 'gam' ve 'ritim' neyse, Türk müziğinde onların karşılığı makam ve usuldür. Bu iki kavram yerine oturduğunda, bir bestecinin hangi formda eser verdiği sorusu da anlam kazanır.
Türk Müziğinin Kolları
Klasik Türk Müziğinin Simge İsimleri
| Sanatçı | Dönem | Neyle anılır |
|---|---|---|
| Buhûrîzâde Mustafa Itrî | 17. yy | Mevlevî ayinlerinin başında okunan Segâh Na't; bayramlarda okunan tekbir ve salât bestesi. Klasik dönemin en büyük bestecisi sayılır. |
| Hammâmîzâde İsmail Dede Efendi | 1778–1846 | Mevlevî ayinleri ve hicaz makamında 'Yine bir gülnihal' şarkısı; Itrî'den sonraki büyük besteci. |
| Hacı Ârif Bey | 1831–1885 | Şarkı formunun en verimli ve en sevilen ustası; yüzlerce şarkı. |
| Tanburî Cemil Bey | 1873–1916 | Tanbur ve klasik kemençede virtüöz; taksimleri plağa kaydedilen ilk büyük icracılardan. |
| Münir Nurettin Selçuk | 1900–1981 | 1930'da ilk solo konseri: frakla, ayakta ve koro eşliğinde söyleme geleneğini başlattı. 'Aziz İstanbul' (söz: Yahya Kemal). |
| Zeki Müren | 1931–1996 | Lakabı 'Sanat Güneşi'; sahne şovu ve kusursuz diksiyonuyla bilinir. |
| Müzeyyen Senar | 1918–2015 | Lakabı 'Cumhuriyetin Divası'. |
Halk Müziği: Ozanlar, Âşıklar ve Yöreleri
Âşıklık geleneği, sazı eşliğinde doğaçlama şiir söyleyen, atışmaya giren ve rüyada 'bade içerek' âşık olduğuna inanılan halk şairlerinin yaşayan geleneğidir; 2009'da UNESCO listesine girmiştir. Sınavda âşığın yöresi ya da lakabı sorulur.
- Karacaoğlan (17. yy): Çukurova ve Toroslar; aşk ve doğa şiirlerinin ustası.
- Pir Sultan Abdal (16. yy): Sivas yöresi; Alevi-Bektaşi geleneğinin başkaldırı ozanı.
- Dadaloğlu (19. yy): Avşar Türkmenlerinin ozanı; iskâna karşı çıkan göçebe sesinin temsilcisi.
- Erzurumlu Emrah · Âşık Şenlik (Çıldır) · Âşık Seyrânî (Develi): Doğu ve İç Anadolu âşık geleneğinin önemli isimleri.
- Âşık Veysel Şatıroğlu (1894–1973): Sivas, Şarkışla. Küçük yaşta çiçek hastalığıyla gözlerini kaybetti; 'Uzun İnce Bir Yoldayım' ve 'Kara Toprak' en bilinen deyişleridir.
- Âşık Mahzuni Şerif: Kahramanmaraş, Afşin; toplumsal eleştirili deyişler.
- Neşet Ertaş (1938–2012): Kırşehir. Lakabı 'Bozkırın Tezenesi'; abdallık geleneğinin son büyük ustalarından. Babası Muharrem Ertaş da bu geleneğin ustasıdır.
Cumhuriyet ve Çoksesli Müzik
Cumhuriyet, Batı tekniğiyle halk ezgilerini birleştiren çoksesli bir ulusal müzik hedefledi. Paul Hindemith'in raporları doğrultusunda Ankara Devlet Konservatuvarı 1936'da açıldı; Béla Bartók aynı yıl Adnan Saygun'la birlikte Adana–Osmaniye yöresinde türkü derledi.
Türk Beşleri
1900'lerin ilk on yılında doğan, Avrupa'da eğitim alıp Cumhuriyet'in çoksesli müziğini kuran beş besteciye Türk Beşleri denir. Her birini tek bir 'imza eser'le hatırlamak sınavda yeterlidir:
| Besteci | İmza eser(ler) | Akılda kalsın |
|---|---|---|
| Ahmet Adnan Saygun | Yunus Emre Oratoryosu (1942) · Özsoy operası (1934) · Kerem | İlk Türk operası Özsoy, İran Şahı'nın ziyareti için Atatürk'ün isteğiyle yazıldı; Saygun Türkiye'nin ilk 'devlet sanatçısı' unvanını aldı. |
| Cemal Reşit Rey | Lüküs Hayat (operet) · İstanbul Şehir Orkestrası'nın kurucusu | Operetle hafif müzik tiyatrosunu sevdirdi. |
| Ulvi Cemal Erkin | Köçekçe (orkestra için dans rapsodisi) | Adı eski saray eğlence dansçılarından gelir. |
| Hasan Ferit Alnar | Kanun Konçertosu | Kanunu orkestrada solo çalgı olarak kullanan ilk büyük eser; kendisi de kanun virtüözüdür. |
| Necil Kâzım Akses | Ankara Kalesi (senfonik şiir) | Beşlinin en genci. |
Uluslararası sahnedeki Türk müzisyenler
- Leyla Gencer (soprano): İtalya'daki kariyeri boyunca 'La Diva Turca' (Türk Diva) diye anıldı.
- İdil Biret ve Suna Kan: 1948'de çıkarılan ve halk arasında 'Harika Çocuklar Yasası' denen düzenlemeyle devlet bursuyla yurt dışına gönderilen ilk müzisyenlerdir (piyano ve keman).
- Fazıl Say (piyanist ve besteci): 'Kara Toprak' (Âşık Veysel'e saygı), 'İstanbul Senfonisi', 'Mezopotamya Senfonisi' ve 'Nâzım Oratoryosu' eserleriyle tanınır.
İstiklal Marşı'nın Bestesi
- Güftesi Mehmet Âkif Ersoy'a aittir; TBMM tarafından 12 Mart 1921'de kabul edildi.
- İlk olarak 1924'te Ali Rıfat Çağatay'ın bestesi seçildi ve 1930'a kadar çalındı.
- 1930'dan beri kullanılan beste Osman Zeki Üngör'e aittir; Üngör o yıllarda Riyaset-i Cumhur Musiki Heyeti'nin (bugünkü Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası) şefiydi.
- Armonisini Edgar Manas, bando düzenlemesini İhsan Servet Künçer yaptı.
Batı Klasik Müziği: Dönemler ve Besteciler
| Dönem | Besteci | Tanınmış eserler / lakap |
|---|---|---|
| Barok (1600–1750) | Johann Sebastian Bach | Brandenburg Konçertoları · Matta Pasyonu · re minör Tokata ve Füg |
| Barok | Antonio Vivaldi | Dört Mevsim (keman konçertoları); kızıl saçı ve rahipliği yüzünden 'Kızıl Papaz' |
| Klasik (1750–1820) | Joseph Haydn | 'Senfoninin babası'; 100'ü aşkın senfoni |
| Klasik | Wolfgang Amadeus Mozart | Sihirli Flüt · Figaro'nun Düğünü · Requiem · Türk Marşı (Rondo alla Turca) |
| Klasik → Romantik geçiş | Ludwig van Beethoven | 9. Senfoni ('Neşeye Övgü' bölümü AB marşıdır) · 5. Senfoni · Ay Işığı Sonatı · tek operası Fidelio; son yıllarında tamamen işitme kaybı |
| Romantik (19. yy) | Frédéric Chopin | 'Piyanonun şairi'; noktürnler, mazurkalar |
| Romantik | Pyotr İlyiç Çaykovski | Kuğu Gölü · Fındıkkıran · Uyuyan Güzel (baleler) · 1812 Uvertürü |
| Romantik / opera | Giuseppe Verdi | Aida · La Traviata · Rigoletto |
| Romantik / opera | Giacomo Puccini | Tosca · La Bohème · Madama Butterfly · Turandot |
| Romantik / opera | Georges Bizet · Richard Wagner | Carmen · Nibelungen Yüzüğü (dört operalık dizi) |
| 20. yy | Maurice Ravel | Bolero (tek ritim üzerinde büyüyen orkestra) |
Türk ve Osmanlı temalı Batı eserleri
- Mozart: Piyano Sonatı No. 11'in son bölümü olan Türk Marşı (Rondo alla Turca) ve Osmanlı sarayında geçen 'Saraydan Kız Kaçırma' operası.
- Beethoven: 'Atina Harabeleri' için yazdığı sahne müziğindeki Türk Marşı.
- Gioachino Rossini: 'İtalya'da Bir Türk' ve 'Cezayir'deki İtalyan Kız' operaları.
Çalgılar: Tanımdan Çalgıyı Bulmak
Çalgı soruları neredeyse her zaman tanımdan gider: gövdenin biçimi, telin ya da kamışın varlığı, nasıl çalındığı. Aşağıda çalgılar ses üretme biçimine göre kendi gruplamamızla verilmiştir.
Telli — mızrap ya da parmakla
- Kopuz: Bilinen en eski Türk telli çalgısı; gövdesi deri kaplı, Dede Korkut ile özdeşleşir. Bağlamanın atası sayılır.
- Bağlama (saz): Uzun saplı, perdeli halk çalgısı; tezene ile çalınır. Büyüklüğüne göre divan sazı, bağlama, cura gibi adlar alır.
- Ud: Armut biçimli iri gövde, kısa ve perdesiz sap; mızrapla çalınır. Perdesiz olması, makam aralıklarını serbestçe basmaya imkân verir.
- Tanbur: Yarım küre biçimli küçük tekne, çok uzun ve perdeli sap; klasik Türk müziğinin simge çalgısı.
- Kanun: Yamuk (trapez) biçimli kutu üzerine gerilmiş çok sayıda tel; dizlerin üstünde, parmaklara takılan yüksüklerle çalınır. Tellerin altındaki küçük mandallar ile perde ayarı yapılır.
- Santur: Kanuna benzeyen kutu, ancak teller iki küçük tokmakla vurularak çalınır.
- Çeng: Arpa benzeyen, eski saray çalgısı.
Telli — yayla
- Klasik kemençe: Armut biçimli küçük gövde, üç tel; dize dikey dayanarak yayla çalınır.
- Karadeniz kemençesi: Dar ve uzun, kutu gibi gövde; horonun temel çalgısı.
- Kabak kemane: Gövdesi su kabağından yapılır; özellikle Teke yöresinde (Göller Bölgesi) kullanılır.
- Rebap: Mevlevî ayinlerinde de yer alan yaylı çalgı.
Üflemeli
- Ney: Kamıştan yapılan, dokuz boğumlu, dilsiz üflemeli çalgı; Mevlevî müziğinin ve tasavvufun sembolü.
- Zurna: Çift kamışlı, keskin sesli, davulun ayrılmaz eşi; açık hava çalgısı.
- Mey ve balaban: Kısa gövdeli, geniş çift kamışlı, yumuşak ve hüzünlü sesli çalgılar; Doğu Anadolu'da yaygındır.
- Kaval: Uzun, dilsiz, ağızdan üflenen çoban çalgısı.
- Tulum (gayda): Keçi derisinden yapılan hava torbalı çalgı; Karadeniz'de tulum, Trakya'da gayda adını alır.
Vurmalı
- Kudüm: Bakır gövdeli, deri kaplı küçük çifte davul; Mevlevî ayininde usulü tutar.
- Bendir: Geniş çerçeveli, zilsiz deri kaplı çalgı; zikirde kullanılır.
- Kös ve nakkare: Mehterin büyük (kös) ve küçük çifte (nakkare) davulları.
- Def (tef) · darbuka · davul: Halk müziğinin ritim çalgıları.
- Perdesiz + armut gövde = ud · Perdeli + uzun sap + küçük tekne = tanbur.
- Trapez kutu + parmakta yüksük + mandal = kanun · Trapez kutu + tokmak = santur.
- Kamış + dokuz boğum = ney · Çift kamış + davul eşliği = zurna · Geniş çift kamış + hüzünlü ses = mey/balaban.
- Deri torba = tulum/gayda · Su kabağı gövde = kabak kemane · Deri kaplı en eski telli = kopuz.
UNESCO Listesinde Türkiye'nin Müzik Unsurları
| Yıl | Unsur | Not |
|---|---|---|
| 2008 | Mevlevî Sema Töreni | Ney, kudüm, ayin ve dönüş (sema) birlikte korunur. |
| 2009 | Âşıklık geleneği | Saz eşliğinde doğaçlama şiir ve atışma. |
| 2010 | Semah (Alevi-Bektaşi ritüeli) | Bağlama eşliğinde yapılan dinsel hareket ve müzik. |
| 2018 | Dede Korkut mirası: destan kültürü, halk hikâyeleri ve müzik | Kopuzla anlatılan destan geleneği; Azerbaycan ve Kazakistan ile ortak. |
| 2023 | Mey/balaban yapımı ve icrası | Azerbaycan ile ortak dosya. |
| 2024 | Geleneksel gayda/tulum yapımı ve icrası | Kuzey Makedonya ile ortak. |
Çözümlü Örnekler
A) Santur B) Ud C) Kanun D) Tanbur E) Çeng
A) Cemal Reşit Rey B) Ulvi Cemal Erkin C) Hasan Ferit Alnar D) Ahmet Adnan Saygun E) Necil Kâzım Akses
A) Zeki Müren – Sanat Güneşi B) Neşet Ertaş – Bozkırın Tezenesi C) Leyla Gencer – La Diva Turca D) Müzeyyen Senar – Cumhuriyetin Divası E) Antonio Vivaldi – Senfoninin Babası
A) Bugünkü bestesi Ali Rıfat Çağatay'a aittir. B) Güftesi 1924'te kabul edilmiştir. C) 1930'dan beri Osman Zeki Üngör'ün bestesi kullanılmaktadır. D) Armonisini Ahmet Adnan Saygun yapmıştır. E) Bestesi Muzıka-i Hümâyun tarafından seçilmiştir.
A) Osmanlı mehter müziğinin Avrupa'da yarattığı 'alla turca' modası B) Türk Beşleri'nin Avrupa'daki konserleri C) Dârülelhan'ın yurt dışı turneleri D) Donizetti Paşa'nın İstanbul'dan gönderdiği notalar E) Mevlevî Sema Töreni'nin UNESCO'ya girmesi
A) Âşık Veysel B) Neşet Ertaş C) Âşık Mahzuni Şerif D) Karacaoğlan E) Dadaloğlu